Adım Elif. Yıllardır evimizin geçimini ben sağlıyorum, eşim Murat ise bu konuda hiç rahatsız olmuyor. Bazen düşünüyorum, bu hâlâ aşk mı yoksa onun için uygun bir anlaşmadan mı ibaret?
İlk gün babamın gözleri gözlerime vurduğunda, içimde bir şeylerin paramparça olduğunu hissettim. O an, ailemin ve kasabanın ağırlığıyla boğulacağımı biliyordum. Ama aşkımı, Onur’u seçmemin bedelini hiç bu kadar ağır ödeyeceğimi tahmin etmemiştim.
Hayatımın en önemli anlarından birindeyim; karşımda çocukluk aşkım Baran, yıllar sonra ilk kez gözlerimin içine bakıyor. O an, geçmişteki tüm hayallerimiz, kırık umutlarımız ve ailelerimizin üzerimizdeki baskısı bir anda yeniden canlanıyor. İstanbul’un kalabalığında kaybolmuş iki eski dost, şimdi birbirimize ve kendimize ne kadar yabancılaştığımızı fark ediyoruz.
Hayatım boyunca hep doğru insanı bulduğuma inanmak istedim. Ama bazen kalbinin sesini dinlemek, insanı en büyük yanılgıya sürüklüyor. Şimdi, geçmişin gölgesinde, kendime sormadan edemiyorum: Gerçekten sevilmek ne demekti?
Hayatım boyunca aşkı hep yanlış yerde aradım. Bir gün, kasabamıza İstanbul’dan gelen, yaşça benden çok büyük olan bir adamla tanışınca, her şey altüst oldu. Şimdi, geçmişin gölgesinde, ailemin ve kasabanın baskısıyla mücadele ederken, kalbimin sesini mi yoksa toplumun kurallarını mı dinlemem gerektiğini sorguluyorum.
Hayatım boyunca hep ikinci planda kaldım. Sevdiğim adamın başkasına ait olduğunu öğrendiğimde, içimdeki fırtına hiç dinmedi. Şimdi, yaptığım her tercihi sorguluyor ve aşkın gerçekten bu kadar acıya değip değmeyeceğini düşünüyorum.
Hayatımın en zor anında, Kadıköy’ün kalabalık sokaklarında kaybolmuş bir adam olarak, aşkı ve kendimi bulmaya çalıştım. Bir yabancının sorusu, geçmişimle yüzleşmemi ve ailemin sırlarını ortaya çıkarmamı sağladı. Şimdi, yaşadıklarımın ardından, gerçekten affedebilir miyim, yoksa her şey için çok mu geç?
Bir akşam yemeğinden sonra, annemle aramdaki sessiz gerilim ve hayatımın en önemli kararlarından birinin eşiğinde yaşadığım içsel fırtınalarla yüzleşiyorum. Ailem, toplumun beklentileri ve kendi hayallerim arasında sıkışıp kalmışken, bir telefonla başlayan olaylar zinciri beni hayatımın en zor seçimlerinden birine sürüklüyor. Kendi mutluluğum için mi yoksa başkalarının mutluluğu için mi yaşamalıyım, bilmiyorum.
Adım İrem Sönmez. Küçük bir Anadolu köyünde doğdum ve büyüdüm. Hayatımın en büyük aşkı beni, sadece köylü olduğum için, zengin bir şehirli kadın uğruna terk etti. Şimdi yıllar sonra, eski bir üniversite arkadaşım Elif’le karşılaşınca, geçmişin yaraları yeniden açıldı.
Hayatım boyunca komşum Ayşe ile aramızda hep bir gerginlik vardı. Bugün, yine onun sesini duyarak güne başladım ve içimdeki öfkeyle baş etmeye çalışırken, geçmişte yaşadıklarımızı ve bu nefretin nasıl bir aşka dönüştüğünü anlatmak istiyorum. Belki de, insanın en büyük düşmanı bazen en yakınında olur ve hayat ona bambaşka bir yol çizer.
Kırk yaşında âşık oldum. Hem de benden on beş yaş küçük bir adama… Herkesin gözünde başarılı bir kadındım ama bu aşk bana ihaneti, utancı ve tarifsiz bir acıyı getirdi. Yine de, her şeye rağmen, onu sevmekten vazgeçemiyorum.
Emre’nin ailesinin bana ilk günden beri nasıl baktığını asla unutamam. Onların gözünde hep eksik, hep yetersizdim; ama Emre için savaşmayı hiç bırakmadım. Bu hikaye, aşkın toplumsal önyargılarla nasıl sınandığını ve insanın kendini bulma mücadelesini anlatıyor.
