Her şey, elimdeki son parayı Güngören’deki bir daireye transfer etmek üzereyken kızım Zeynep’in gözyaşlarıyla yükselen o ani çığlığıyla başladı. Yalnız bir anne olarak doğruyu yaptığımı sandım, ama Zeynep’in şüpheleri bir anda tüm güvenimi alt üst etti ve anneliğimdeki kör noktalarımla yüzleşmek zorunda kaldım. Bir kız çocuğunun sezgisiyle bana uzattığı kurtarıcı el, bundan sonra hiçbir şeyi olduğu gibi kabul edemeyeceğimi öğretti.