Kendimi birdenbire hasta kayınvalidemin bakımının ortasında buldum; ailem her şeyden önce benim vazgeçmemi bekliyordu. Aylar boyunca vicdan azabı, yorgunluk ve desteksizlik içinde boğuldum, sonunda hayatımı değiştiren bir karar almak zorunda kaldım. Egoistlik sandığım şeyin, aslında kendi benliğimi koruma çabası olup olmadığını sorgulamadan edemiyorum.
Yıllarca ailem için her şeyi yaptım, kendimi hep ikinci plana attım. Ama gelinim Zeynep’in beni evin hizmetçisi gibi görmeye başlamasıyla, içimde bir şeyler kırıldı. Bugün, kendi değerimi hatırlayıp, ilk kez kendim için bir karar verdim.
Bir sabah, evimizin salonunda mısır gevrekleriyle kaplı halının üzerinde oğlum ve gelinimle yaşadığım çatışmanın ortasında buldum kendimi. Torunumun minik elleriyle her yere yayılan gevrekler, aslında ailemizdeki dağınıklığın ve iletişimsizliğin sembolüydü. Bu hikaye, bir anne ve kayınvalide olarak çaresizliğimi, aile içi rollerin ve sorumlulukların nasıl bir krize dönüşebileceğini anlatıyor.
Ben, Gülseren, yıllardır kayınvalidemin gölgesinde yaşadım. Kendi hayatımı yaşamak isterken, ailemin beklentileri ve toplum baskısı arasında sıkışıp kaldım. Bugün, kendi sesimi bulmak için ilk adımı atmaya karar verdim.
