Bir sabah, aynanın karşısında oğlumu giydirirken içimdeki öfkeyi bastırmaya çalışıyordum. Kocamın annesine bakma sorumluluğu her geçen gün daha çok üzerime yıkılıyordu ve ben artık tükeniyordum. Kendi hayatımın, isteklerimin ve mutluluğumun arka plana atıldığı bu evde, sesimi duyurmak için mücadele etmek zorundaydım.