Kırk yaşına bastığım gün, apartman dairesinde tek başıma ağlarken, sesimi sonunda duyanların olacağına dair ufacık bir umutla yazıyorum bunları. Hayatım boyunca inandığım yalanların ve boş vaadlerin bedelini ödemekten bitap düştüm. Eğer geçmişte tek bir kararımı değiştirme şansım olsaydı, belki bu harabe kalple, kupkuru bir yalnızlıkla baş başa kalmazdım.