Bir sabah sessizliğin yırttığı yüreğimle başa çıkmaya çalışırken, oğlumun bana karşı aldığı mesafe ve bana sırtını dönüşüyle yüzleştim. Son zamanlarda, evimizin duvarları içinde geçen tartışmalar, anneliğimin sorgulanmasına kadar varmıştı. Şimdi ise, yalnızca hatıralarım ve cevapsız kalan cümlelerle baş başa kaldım.
Yirmi yıl önce geçmişimden kaçarak Amerika’ya göç ettim, kızım Elif için daha iyi bir hayat umuduyla. Şimdi, yaşlandıkça tek hayalim olan memleketime, İstanbul’daki evime dönmek istiyorum ama kızım ve damadım krediyi üstlenmek istemiyor. Kendimi hem ihanete uğramış hem de geçmişimle yüzleşmek zorunda kalmış hissediyorum.
Oğlumun ev kredisine yardım ettim, ama şimdi bana evde söz hakkı tanımıyor. Bir anne olarak, ailem için her şeyimi verdim, ama karşılığında yalnızlık ve dışlanmışlık hissediyorum. Bu hikaye, fedakarlık ile sınırların nerede çizilmesi gerektiğini sorgulayan bir annenin iç dünyasını anlatıyor.
