Hayatımın en karanlık sabahında içimde kopan fırtınayla uyanmıştım, babamın evde olmadığına dair annemin endişeli sesi hala kulaklarımda çınlıyordu. Kardeşim Mert’le birlikte, ailemizin üzerine çöken bu belirsizliğin yükü altında eziliyorduk; annemin gözyaşlarıyla dökülen her kelime, evimizin her köşesini buz kesmişti. Babamın bir sabah aniden evi terk etmesiyle başlayan bu hikaye, ailemizin gözlerimizin önünde yavaşça çözülüşünü, hayallerimizin ise ellerimizden kayışını anlatıyor.