Bir sabah annemin mutfakta yere yığıldığını gördüğümde hayatım altüst oldu. O güne kadar ailemizde işlenmiş etin ne kadar tüketildiğini hiç sorgulamamıştım. Babamın ‘Bir şey olmaz, herkes yiyor’ diye savunduğu alışkanlıklarımız, annemin hastalığıyla yüzleşmemize neden oldu. Hastane koridorlarında geçen uykusuz gecelerde, geçmişteki seçimlerimizi sorguladım. Şimdi, her lokmanın ardında bir hikaye, bir pişmanlık ve bir umut taşıyorum.