Bir sabah, yorgunluktan gözlerimi açmakta zorlandım. Hayatımın kontrolünü kaybettiğimi hissediyordum; iki yıl önce doğum izninden dönmüş, henüz kendimi toparlayamamışken şimdi yeniden hamile olduğumu öğrendim. Kafamda binbir soru, kalbimde korku ve umutla, bu yeni döneme nasıl başlayacağımı sorguluyorum.
Her hafta sonu, kayınvalidemin evimize gelişiyle başlayan bir maratonun ortasında buluyorum kendimi. O, torunuyla oynarken ben mutfakta yemek yapıyor, evi topluyor ve misafirperverliğin yükünü tek başıma taşıyorum. Artık dayanacak gücüm kalmadı; bu döngüden nasıl çıkacağımı bilmiyorum.
Bir akşamüstü, işten bitkin dönerken otobüste yaşadığım beklenmedik bir karşılaşma hayatımın akışını değiştirdi. O gün, sıradan bir yorgunlukla başlayan yolculuğum, içimde yıllardır bastırdığım duyguları ve ailemle olan çatışmalarımı yeniden yüzeye çıkardı. Şimdi, o kısa anın ardından hayatımın anlamını ve seçimlerimi sorguluyorum.
Bir akşamüstü, iş çıkışı tıklım tıklım bir otobüste Arda ile tanıştım. O an, hayatımın ne kadar ağırlaştığını ve bir yabancının küçük bir iyiliğinin bile ne kadar büyük anlam taşıdığını fark ettim. Bu karşılaşma, ailemin beklentileriyle kendi hayallerim arasında sıkışıp kalmış ruhumda derin izler bıraktı.
