Çocukluğumda, Ankara’nın kenar mahallelerinden birinde, kiralık bir evde ailemle yaşarken, yan komşumuz Zeynep’in hiç dinmeyen açlığına ve babasının alkol batağına tanık oldum. Onunla paylaştığım ekmekler, annemin gizli bakışları ve çaresizliğimiz, bana insanın yardım etme isteğiyle sınırlandığı duvarları gösterdi. Bu hikaye, bir çocuğun gözünden, başkasının hatalarının gölgesinde büyüyen bir hayatı ve vicdanın sessiz sorularını anlatıyor.