Babamın yeniden evlenmesinden sonra hayatıma giren üvey kız kardeşimle aramızda bir bağ kurmam için annemin baskısı altındayım. Onun dobra ve zaman zaman kırıcı tavırları, içimdeki huzursuzluğu artırırken, ailemizin yeni düzenine alışmaya çalışıyorum. Kendi içimde verdiğim mücadeleyle, aile olmanın ne demek olduğunu sorguluyorum.
On altı yaşıma basmak üzereyim ve annemi kaybettikten sonra babamla aramda soğuk bir duvar örüldü. Üvey ablam Elif her zaman babamın gözdesi olurken, ben kendi duygularımla ve hayallerimle baş başa kaldım. Bu sessiz evde, kendi sesimi bulmak için verdiğim mücadele, beni hem yıprattı hem de güçlendirdi.
Bir sabah kapı çaldığında, hayatımın bir daha asla eskisi gibi olmayacağını anlamıştım. Annemle babamı kaybettikten altı ay sonra, hiç tanımadığım üvey kardeşim Emir çıkageldi ve bana, çocukluğumun geçtiği evin, annemin yadigârlarının, hatta köpeğimiz Karabas’ın bile artık ona ait olduğunu söyledi. O an, geçmişin gölgeleri ve adaletin soğuk yüzüyle baş başa kaldım; her şeyimi kaybetmiş, kim olduğumu ve bundan sonra ne yapacağımı sorgular haldeydim.
Bir alışveriş merkezinde sıradan bir akşam, hayatımın en büyük sırrıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Üvey kardeşim Elif’le aramızdaki görünmez duvarlar, bir anda yıkılmaya başladı. O gün yaşadıklarımız, ailemizin yıllardır süren sessizliğini ve içimizdeki fırtınaları gün yüzüne çıkardı.
