Mayıs ayında eşim beni terk etti; arkasında kapanan kapının sesi hâlâ kulaklarımda çınlıyor. Onun gidişiyle hayatım altüst oldu, ama asıl acı, yıllarca süren sessizliğin ve görünmeyen yaraların bir anda yüzeye çıkmasıydı. Şimdi, kendi küllerimden doğmaya çalışırken, geçmişin gölgesinde yeni bir ben arıyorum.
Bir sabah kayınvalidemin mutfakta bana sormadan hayatım hakkında kararlar verdiğine şahit oldum. O an, evliliğimde ne kadar görünmez olduğumu fark ettim ve kendi aileme, annemin yanına dönmeye karar verdim. Bu hikaye, bir kadının kendi sesini bulma ve yeniden başlama cesaretinin hikayesidir.
Bir sabah, eşim Murat’la aramızdaki soğukluğu artık saklayamaz hale geldim. Yıllardır süren evliliğimizde aşkın nasıl yavaşça eridiğini, sessizce nasıl yok olduğunu anlatıyorum. Bu hikaye, bir kadının sevgisinin tükenişini ve bunu anlamayan bir eşle yaşadığı içsel savaşı gözler önüne seriyor.
Barış’ın eve geç gelmeleriyle başlayan huzursuzluğum, evliliğimizin temelini sarsmaya başladı. Her gece saatlerce beklerken, içimde büyüyen korku ve yalnızlıkla yüzleştim. Kendi değerimi, ailemin beklentilerini ve aşkı sorguladığım bu hikâyede, bir kadının sessiz çığlığını anlatıyorum.