Kardeşim Emre’yi bir polis müdahalesinde kaybettim. O günden beri içimdeki öfke, acı ve adaletsizlik duygusuyla boğuşuyorum. Bu hikaye, ailemin yaşadığı travmanın ve toplumun sessizliğinin ağırlığını anlatıyor.
Hayatım boyunca annemin gölgesinde yaşadım; onun lüks tutkusu ve beklentileri, evliliğimi ve anneliğimi gölgeledi. Bağcılar’da mütevazı bir hayat kurarken, oğlum Emir’in özel durumu ve annemin bitmek bilmeyen eleştirileriyle mücadele ettim. Bu hikaye, aile içi gururun, önyargının ve gerçek sevginin sınandığı bir dramdır.
Ankara’nın eski bir apartmanında yeni bir hayata başlarken, geçmişin gölgeleriyle ve ailemin beklentileriyle yüzleşmek zorunda kaldım. Eski dostumun kayboluşu, hem içimdeki boşluğu hem de ailemin üzerimdeki baskısını daha da derinleştirdi. Bu hikaye, bir kaybın ardından kendini bulma ve affetme yolculuğumun hikayesidir.
Dokuz aydır kayıp olan oğlum Emre’nin ardından yaşadıklarımı anlatıyorum. Her gün posta kutusunu kontrol etmek, umutla beklemek ve ailemin sessizliğinde kaybolmak… Bu hikaye, bir annenin çaresizliği, aile içi çatışmalar ve toplumun suskunluğuyla yüzleşmesini konu alıyor.
Bir sabah, Ankara Garı’nda, hayatımın en zor kararını vermek üzereyken kırmızı paltolu bir kadınla karşılaştım. Bu karşılaşma, ailemin baskıları, kendi hayallerim ve geçmişteki pişmanlıklarım arasında sıkışıp kalmış ruhumun derinliklerine dokundu. Hayatımın dönüm noktasında, bir yabancının varlığı bana kendimi ve seçimlerimi sorgulatırken, içimdeki fırtınayla yüzleşmek zorunda kaldım.