Benim adım Zeynep Yılmaz. 1940’ların sonlarında, savaşın ve yoksulluğun gölgesinde büyüdüm. Babam, Ali Yılmaz, sessiz ama dimdik duran bir adamdı; geceleri gizlice sakladığı un çuvallarıyla ailemizin hayatını kurtardı.