Bir sabah apartmanda yankılanan kavga sesleriyle uyanıyorum. Herkesin gözünde beceriksiz, sakar ve tembel biri olduğumu biliyorum ama kimse içimdeki fırtınayı, taşıdığım sırrı bilmiyor. Bugün, yıllardır sakladığım gerçeğin ağırlığıyla yüzleşmek zorundayım.
Hayalini kurduğum evde huzur bulacağımı sanmıştım, ama komşularımız yüzünden hayatımız altüst oldu. Her gün yeni bir kavga, her gece polisin sirenleriyle uyanmak… Şimdi dönüp bakınca, insanın evi gerçekten de kaderi mi oluyor diye düşünüyorum.
Bir gün, evimizin eski apartmanında, annemle tartıştıktan sonra öfkeyle aşağı inip kendimi pişmanlık ve korkunun ortasında buldum. Karanlık bir bodrumda kilitli kaldığım saatler boyunca yalnızlık, aile bağları ve insanlara olan güvenimle yüzleştim. O anlarda hiç beklemediğim bir komşunun yardımıyla hem kendimi hem de ailemi yeniden keşfettim.
