O akşam göl kenarında yaşadıklarımın ağırlığıyla eve döndüm. Anneme hiçbir şey anlatmak istemedim ama içimdeki suçluluk ve korku beni yiyip bitiriyordu. Şimdi, geçmişin gölgesinde, doğruyu söylemenin zamanı geldi mi diye düşünüyorum.
Ben Gülten, Ankara’da yaşayan bir büyükanneyim. Hayatım boyunca torunum Elif’e en iyi şekilde bakmaya çalıştım, ta ki o korkunç geceye kadar… Bu hikâye, aile içindeki suçluluk, sevgi ve affetmenin ne kadar zor olduğunu anlatıyor.
Ben, İstanbul’da bir devlet hastanesinde nöroloji rehabilitasyon hemşiresiyim. Bir gün, taburcu olacak yaşlı bir hastamı almaya kimse gelmediğinde, aile bağlarının ne kadar kırılgan olabileceğini ve affetmenin ne kadar zor olduğunu anladım. Bu hikâye, hem hastamın hem de kendi iç dünyamdaki yalnızlık ve suçluluk duygularıyla yüzleşmemi anlatıyor.
Bir sabah oğlumun ailesini terk ettiğini öğrendim ve o günden beri içimdeki suçluluk, öfke ve çaresizlikle savaşıyorum. Hem gelinime hem torunuma sahip çıkmaya çalışırken, annelik duygularım ve oğluma olan sevgim arasında sıkışıp kaldım. Her gün kendime aynı soruyu soruyorum: Nerede hata yaptım?
