Bir gece oğlum ve gelinimi evimden göndermek zorunda kaldım. Hayatımın en zor kararıydı; annelik sevgisiyle kendi sınırlarım arasında sıkışıp kaldım. Şimdi, bu kararın ağırlığıyla yaşarken, sevginin ve sınırların nerede buluştuğunu sorguluyorum.
Benim adım Elif. Kayınvalidem ve kayınpederimle yan yana oturmak, evliliğimi ve ruhumu neredeyse yok etti. Bu hikaye, sınırlarımı nasıl keşfettiğimin ve kendi mutluluğum için nasıl mücadele ettiğimin hikayesidir.
Cumartesi sabahı, uzun zamandır hayalini kurduğum huzurlu bir uykunun ortasında, kayınvalidemin kapıyı çarpıp içeri girmesiyle hayatım altüst oldu. Yanında getirdiği, bana tamamen yabancı olan çocuklara bakmamı isteyince, kendi sınırlarımı korumak için hayır dedim ve ailede büyük bir kriz patlak verdi. Bu hikaye, aile içi sınırların, fedakarlığın ve kadınların üzerindeki görünmez yüklerin sorgulandığı bir yüzleşme.
Bir süredir evliliğimi sarsan bir sorunla boğuşuyorum: Kayınpederim her gün habersizce evimize geliyor ve bu durum hem evimizin huzurunu hem de evliliğimi tehdit ediyor. Eşimle aramızda büyüyen sessiz çatışmalar, aile bağlarımızı zorluyor. Sevgiyle sınır koymak mümkün mü, yoksa ailede her şeyin bir bedeli mi var?
Adım Rüya. Eşim Emre ve kayınvalidem Nermin Hanım’la Tuz Gölü’ne yaptığımız tatil, aile olma hayallerimi yerle bir etti. Kendi ailemde yabancılaşmanın, sınırlarımı korumanın ve kadın olarak saygı görmenin ne kadar zor olduğunu anlatıyorum. Bu hikaye, bazen her şeyi kaybetme pahasına da olsa kendin olabilmenin bedelini sorguluyor.