Bir hastane koridorunda oğlumun kalbi için dua ederken, hayatımın en zor kararını verdim. Oğlumun kalbini başka birine vermek, hem acımı hem de umudumu büyüttü. Şimdi, onun kalbiyle yaşayan Elif’in hikayesini ve anneliğin sonsuzluğunu anlatıyorum.
Bir sabah oğlum Emir’i bir trafik kazasında kaybettim. Acım tarifsizdi, ama onun kalbini bağışlayarak başka birine umut olmayı seçtim. Şimdi Emir’in kalbi Elif’te atıyor ve ben hem kaybımın yasını tutuyor, hem de yeni bir hayata dokunmanın huzurunu yaşıyorum.
Bir gece yarısı gelen telefonla hayatım altüst oldu: Oğlum Efe bir daha asla eve dönmeyecekti. En derin acımda, onun kalbini bağışlayıp bağışlamama arasında kaldım. Bu hikaye, bir annenin yas, umut ve affetme yolculuğudur.