Her şey sıradan bir telefonla başladı, ama sonunda gözyaşları, öfke ve kendime sorduğum acı bir soruyla bitti: Nerede yanlış yaptım? Torunum Arda’ya bakmayı kabul ettim çünkü başka kimse yoktu, ama sonunda kendimi kullanılmış ve anlaşılmamış hissettim. Bu hikaye, benim gibi hisseden tüm anneannelere ve dedelere bir sesleniştir.