Oğlumun hastane odasında yaşam mücadelesi verdiği o an, içimdeki tüm umutların bir anda sönüp tekrar yanmaya başladığını hissettim. Eşim Murat’la gözyaşlarımız birbirine karışırken, hayatta kalmak ve oğlumuz için güçlü olmak zorundaydık. Her şeye rağmen, bir annenin umudu asla tükenmiyor; çünkü biliyorum ki, bir yerlerde hâlâ bana ihtiyacı var.