Ben, Gülseren Yıldız, 63 yaşındayım. Oğlum ve torunum için yıllarca kendimden verdim, ama gelinim Asuman’ın bencilliği karşısında artık susmayacağım. Bu hikaye, bir anne ve kaynananın içsel mücadelesini ve ailedeki görünmez fedakarlıkları anlatıyor.
Benim adım Nermin Yılmaz. Oğlum Emre ve gelinim Elif’in evliliği gözümün önünde yavaş yavaş çözülüyor. Bir anne olarak çaresizliğimle, ailemin dağılmasına sessizce tanıklık ediyorum.
Oğlumun düğününden sonra, gelinim Zeynep’le aramızda kurmaya çalıştığım köprü, bir pazar sabahı mutfakta yaşanan küçücük bir olayla sarsıldı. O an, yıllardır kaçındığım kaynana-gelin çatışmasının tam ortasında buldum kendimi. Şimdi, hem oğlumun mutluluğu hem de aile huzurumuz için ne yapmam gerektiğini sorguluyorum.
Yalnız yaşayan bir anne olarak oğlumun evliliğine karışmam gerektiğini düşündüm. Gelinim Elif’in mutfakta yetersiz olduğunu görünce, oğlumun aç kalmasından korktum ve hayatımı onların mutluluğu için feda ettim. Ama sonunda, ailemdeki çatışmaların asıl sebebinin yemek değil, anlayışsızlık olduğunu fark ettim.