Kardeşim Emre’yi bir polis müdahalesinde kaybettim. O günden beri içimdeki öfke, acı ve adaletsizlik duygusuyla boğuşuyorum. Bu hikaye, ailemin yaşadığı travmanın ve toplumun sessizliğinin ağırlığını anlatıyor.
Benim adım Baran. Bu hikaye, küçük kardeşim Elif’i kaybettiğim günle başlıyor ve ailemizin yıllarca sakladığı bir sırrın ortaya çıkışıyla devam ediyor. Sevgi, pişmanlık ve affetmenin ne demek olduğunu yeniden sorguladığım bu yolculukta, belki siz de kendinizden bir parça bulursunuz.
Bir yaz günü, kardeşim Baran’ı Boğaz’ın serin sularında kaybettim. O gün verdiği sözü tutamadan aramızdan ayrıldı ve hayatım bir daha asla eskisi gibi olmadı. Bu hikaye, bir kardeşin ardından kalan boşluğun ve aile içindeki sessiz çığlıkların hikayesidir.
Kardeşim Baran’ın polis şiddeti sonucu hayatını kaybetmesiyle dünyam başıma yıkıldı. Adalet arayışımda ailemle, toplumla ve kendi içimde büyük çatışmalar yaşadım. Bu hikaye, kaybın, öfkenin ve umudun iç içe geçtiği bir yolculuğun anlatısıdır.