Kızım Elif doğduktan sonra, hayatım bir anda altüst oldu. Kendi evimde misafir gibi hissetmeye başladım çünkü kayınvalidem, sınır tanımadan hayatımıza müdahale etti. Bu hikaye, bir kadının kendi ailesiyle, eşiyle ve en önemlisi kendisiyle verdiği mücadeleyi anlatıyor.
Kayınvalidem Şefika Hanım’la aynı evde yaşamak, her gün yeni bir sınav gibiydi. Kendi evimde yabancı gibi hissettiğim, her hareketimin eleştirildiği bu hayatta, hem eşim Murat’ı hem de kendimi kaybetmemek için mücadele ettim. Bu hikaye, bir kadının aile içinde var olma savaşı ve kendi sesini bulma çabasıdır.
Altı yıllık evliliğim boyunca kayınvalidemin bitmek bilmeyen müdahaleleriyle mücadele ettim. Bir gün, sabrımın son damlası taştı ve ona karşı koydum. O an, hayatımda yeni bir sayfa açıldı; ama bedeli ağır oldu.
İlk akşam, eşim Murat annesinin bizimle yaşayacağını söylediğinde, içimde bir fırtına koptu. Bu hikaye, kendi sınırlarımı korumak, evliliğimi kurtarmak ve baskıcı bir kayınvalide gölgesinde kendim olabilmek için verdiğim mücadeleyi anlatıyor. Kendi kimliğimi kaybetmeden ailemi koruyabilir miyim?
Kocamın annesiyle yaşama ısrarı yüzünden evliliğim bir anda uçurumun kenarına geldi. Ailem ve kendi mutluluğum arasında sıkışıp kaldım, her gün biraz daha tükeniyordum. Şimdi geriye dönüp bakınca, insanın kendini koruması mı yoksa aileyi kurtarması mı daha önemli, hâlâ cevabını bulamadım.