Benim adım Sevim. Elli yaşından sonra ilk kez âşık oldum ve bu aşk, ailemin önyargılarıyla, toplumun sessiz baskısıyla ve kendi korkularımla yüzleşmeme sebep oldu. Yalnızlıkla mücadele ederken, mutluluğu hak edip etmediğimi sorguladım ama sonunda kendi yolumu seçtim.
Bir haftada yıkılan bir evliliğin ardından yaşadığım hayal kırıklığı, aile baskısı ve kendi içimde verdiğim mücadeleyi anlatıyorum. Hayatımın en mutlu olması gereken anı, bir anda en büyük utancım ve acım haline geldi. Şimdi, bu kısa ama sarsıcı deneyimden sonra kendime ve topluma sorular soruyorum.
Marka değil, Murat… Benim hikâyem, Murat’ın ailesinin soğuk bakışları arasında, aşkımızı savunmaya çalışırken yaşadığım acı ve yalnızlıkla dolu. İstanbul’un iki farklı mahallesinin arasındaki görünmez duvarlar, hayatımı ve hayallerimi şekillendirdi. Şimdi, geçmişin gölgesinde, kendi değerimi bulmaya çalışıyorum.
Bir gece gelen bir telefonla hayatım altüst oldu. Eşim Cem’in beni yıllardır aldattığını öğrendim ve bu gerçekle yüzleşmek zorunda kaldım. Şimdi, yeniden güvenmeyi öğrenebilir miyim diye kendime soruyorum.
Hayatım boyunca ikinci bir çocuk istemedim. Kariyerim yükselirken, beklenmedik bir hamilelik tüm düzenimi altüst etti. Şimdi ise, yıllar sonra, kızımla aramdaki mesafeyi kapatmaya çalışırken içimde büyüyen pişmanlıkla yüzleşiyorum.
Altmış yaşındayım ve Hatay’da, bir zamanlar eşimle birlikte inşa ettiğimiz evde tek başıma yaşıyorum. Yıllardır ailemden çok, onların miras hırslarıyla mücadele ettim; sevgi yerine çıkar ilişkileriyle çevrili bir hayatım oldu. Şimdi ise, hayatımın son büyük kararını verirken, gerçekten kime güvenebileceğimi ve bu evin kime ait olması gerektiğini sorguluyorum.
Hayatım boyunca anneliğin bana yüklediği ağırlıkla mücadele ettim. Kızım Elif’in sessizliğiyle, kendi geçmişimin gölgeleriyle ve ailemin üzerime yüklediği beklentilerle boğuşurken, bir gün her şeyin değişeceğini umdum. Ama umut, bazen en büyük acıyı getiriyor.
Otuz beş yıl boyunca birlikte yaşadığım adamın bana ihanet ettiğini öğrendiğimde, dünyam başıma yıkıldı. Hayatım boyunca ailem, çocuklarım ve evliliğim için mücadele ettim, ama sonunda yalnızca kendimle yüzleşmek zorunda kaldım. Şimdi, geçmişin acılarını ve içimde büyüyen öfkeyi anlatıyorum.
Hayatım boyunca hep başkalarının yükünü taşıdım; özellikle de eşim Serkan’ın. Hem evde hem işte tükenmişken, bir gün aynaya bakıp kendime ‘Daha ne kadar böyle devam edeceksin?’ diye sordum. Bu hikaye, kendi değerimi bulmak için verdiğim mücadele, ailemle yaşadığım çatışmalar ve sonunda özgürlüğe attığım ilk adımın hikayesidir.
Annemin bana söylediği ağır sözlerle başlayan bir akşamda, yıllardır içimde biriken kırgınlıklar ve hayal kırıklıklarıyla yüzleşmek zorunda kaldım. Kendi hayatımı kurmaya çalışırken, ailemin beklentileri ve kendi isteklerim arasında sıkışıp kaldım. Bu hikaye, bir anne-kız ilişkisinin gölgesinde, kimliğimi bulma ve özgürleşme mücadelemi anlatıyor.
Bir haftalığına İstanbul’a gitmek isteyen genç bir kadın olarak annemle yaşadığım çatışmayı, ailemin beklentileriyle kendi özgürlüğüm arasındaki savaşı anlatıyorum. Kendi yolumu çizmek isterken karşılaştığım engeller, ailemin sevgisiyle baskısı arasında sıkışıp kalışım ve sonunda aldığım kararlar, beni bambaşka bir insan yaptı. Bu hikaye, bir valize sığdırılan hayallerin ve gerçeklerin hikayesidir.
Altmış yaşıma bastığımda, hayatımın en yalnız dönemine girdiğimi sandım. Çocuklarım kendi hayatlarına daldı, eşimle aramızda yılların yorgunluğu birikti, dostlarım ise birer birer uzaklaştı. Fakat bu yalnızlıkta, kendimi yeniden bulmanın ve özgürlüğün ne demek olduğunu öğrendim.