Bir sabah parkta yalnız başına oynayan küçük Elif’i gördüğümde, içimde tarifsiz bir acı hissettim. Kendi ailemdeki eksikliklerle yüzleşirken, Elif’e yardım etmeye çalışmak beni ve eşimi beklemediğimiz bir yolculuğa sürükledi. Bu hikaye, bir çocuğun sessiz çığlığını duyup ona el uzatmanın, bazen kendi hayatımızdaki yaraları da açabileceğini anlatıyor.