Bugün yine dayanamıyordum. Eşim Murat’la aramızdaki sessizlik, evimizin duvarlarını bile titretiyordu. Hayatımın en zor kararlarını verirken, kendimi ve ailemi kaybetmenin eşiğine nasıl geldiğimi anlatmak istiyorum.
Boşanma sürecinde eşyaları paylaşırken ortaya çıkan bir kakadu, hayatımda beklenmedik bir dönüm noktası oldu. Annemin Kazık adını verdiği bu papağan, ailemizin kırık dökük ilişkilerinin ortasında yeni bir umut ve yüzleşme sebebi haline geldi. Bu hikaye, kayıplar, aile bağları ve ikinci şanslar üzerine duygusal bir yolculuk.
Hayatımın en zor vedasını, en yakın dostum olan köpeğim Zeytin’le yaşadım. Annemle babamın ayrılığı, ekonomik sıkıntılar ve aile içi çatışmalar arasında, Zeytin bana umut olmuştu. Şimdi ise, onu başkasına bırakmak zorunda kalınca, içimdeki boşlukla yüzleşiyorum.
Beş yıllık evliliğimin ardından, annemin baskısı ve beklentileriyle yüzleşirken, en yakın dostum olan köpeğimi kaybettim. Annem, arkamdan gizlice köpeğimi barınağa verdi ve bana ‘Keşke bir çocuk yapsaydın’ dedi. Bu olay, aile bağlarımızı ve kendi kimliğimi sorgulamama neden oldu.
Çocuklarım evlendikten sonra evimizdeki sessizlikle baş etmeye çalışırken, eşim Mehmet bir köpek sahiplenmeyi önerdi. Ancak yaşadığımız apartmanda hayvan beslemek yasaktı ve komşularımızın tepkisiyle karşılaştık. Bu süreçte ailemle, komşularımla ve kendi iç dünyamla yüzleşmek zorunda kaldım.
Hayatımın en önemli gününde, yanımda on yıldan fazla süredir bana eşlik eden sadık dostum Karabas’ın vedasıyla yüzleştim. Onunla geçen yıllar, ailemle yaşadığım çatışmalar ve kendi içimde verdiğim mücadeleler, beni bugünkü ben yaptı. Şimdi, Karabas’ın yokluğunda yeni bir hayata başlarken, geçmişin yüküyle nasıl başa çıkacağımı sorguluyorum.
Hayatımın sonbaharında, yalnızlığın ve sessizliğin alışkanlığına gömülmüşken, köpeğim Karabaş’ın getirdiği yaralı bir atla her şey değişti. Bu at, geçmişimden saklı bir sırrı ve ailemin yıllardır konuşmadığı bir gerçeği ortaya çıkardı. Şimdi, yılların yüküyle yüzleşirken, kendime ve çocuklarıma dair bildiklerimi sorguluyorum.
