Bir evin mutfağında çıkan tartışmanın tam ortasında, yıllarca içimde biriktirdiğim öfkeyi ilk kez yüksek sesle söyledim. Eminim o an, kendimi kaybettim ve ağzımdan çıkan her kelime mutfaktaki fayanslara çarpa çarpa yankılandı. Sonra, annemin yıllar önce bana söylediği o kelimeler aklıma geldi: ‘Yorulduğun an, kimseden özür dileme Hatice.’