Adım Zeynep. 55 yaşında anne oldum ve doğumumun olduğu gün, yıllardır sakladığım en büyük sırrım ortaya çıktı. Hayatım boyunca taşıdığım yük, o gün hastane koridorlarında yankılanan bir çığlık gibi herkesin kulağına ulaştı. Şimdi, geçmişimle yüzleşirken, kendime ve aileme karşı dürüst olmanın bedelini ödüyorum.
Kırk beş yaşında hamile kaldığımda, ailem ve çevremdeki herkesin tepkisiyle yüzleşmek zorunda kaldım. Kızım Zeynep’in şaşkınlığı, annemin endişeleri ve toplumun baskısı arasında kendimi yeniden keşfetmeye çalıştım. Hayatımın en büyük kararını verirken, ailemle olan ilişkilerim ve kendi iç dünyamda yaşadığım fırtınalar beni bambaşka bir insan yaptı.
Kırk yedi yaşında, beklenmedik bir şekilde hamile kaldım. Ailem ve çevrem bu haberi farklı duygularla karşıladı; bazıları mutluluğumu paylaştı, bazıları ise yargılayıcı ve mesafeli davrandı. Bu süreçte hem aile içi çatışmalarla hem de toplumun önyargılarıyla yüzleşmek zorunda kaldım.
Benim adım Gülseren. Elli beş yaşında, İstanbul’un kenar mahallelerinden birinde, yıllardır yalnız yaşayan bir kadınım. Hayatım boyunca taşıdığım en büyük sırrım, doğumumun olduğu gün ortaya çıktı ve ailemle, komşularımla, hatta kendimle yüzleşmek zorunda kaldım.
Hayatım, annem Helena’nın geç yaşta, toplum baskısı ve aile sırlarıyla mücadele ederek beni dünyaya getirmesiyle başladı. Babasız büyüdüm, köyde dedikoduların, ailemin suskunluğunun ve annemin gözlerindeki derin hüznün gölgesinde bir çocukluk geçirdim. Şimdi, geçmişin yükünü omuzlarımda taşırken, annemin bana bıraktığı sırlarla yüzleşiyorum.
