Kocam Engin’in annesi ve kız kardeşiyle aramızdaki görünmez savaşta, kendimi ve çocuklarımı korumaya çalışırken inancımdan başka tutunacak bir şeyim kalmamıştı. Her gece gözyaşlarımla dua ettim, affetmenin ne demek olduğunu yeniden öğrendim. Şimdi geriye dönüp baktığımda, yaşadıklarımın beni nasıl güçlendirdiğini ve hâlâ içimde cevaplanmamış sorular bıraktığını görüyorum.
Bir cumartesi sabahı, mutfakta saatlerce uğraştığım yemeklerin hepsinin kayınvalideme verildiğini öğrendim. O an içimde bir şeylerin kırıldığını hissettim; ailem için verdiğim emeğin, değerimin sorgulandığı bir andı bu. Şimdi, kendi evimde, kendi soframda eksik kalanlarla yüzleşiyorum.
Bir sabah, annemle eşim arasında yaşanan büyük bir tartışmanın ortasında kaldım. O an, anneme anahtarları geri almak zorunda olduğumu söyledim ve hayatımın en zor kararını verdim. Hem iyi bir evlat hem de iyi bir eş olmanın mümkün olup olmadığını sorguluyorum.
