Altı yıllık evliliğimde huzur sandığım şeyin, bir anda kocamın aileme karşı öfkesiyle yıkılışına şahit oldum. Annemle babamı evime sokmam yasaklandı, arada kalmışlığın acısıyla boğuşuyorum. Şimdi, kendi hayatım ve ailem arasında sıkışıp kaldım, ne yapacağımı bilmiyorum.
Her hafta sonu, kayınvalidemlerin evine gitmek zorunda kalıyorum. Dinlenmek için beklediğim günler, bitmek bilmeyen işler ve üzerime yüklenen sorumluluklarla geçiyor. Kendi hayatımın kontrolünü kaybetmiş gibi hissediyorum ve bu döngüden nasıl çıkacağımı bilmiyorum.
Yıllarca eşimin kilo almasını eleştirdim, ona destek olmak yerine yargılayıcı oldum. Ama hayat bir gün bana öyle bir ders verdi ki, kendimi onun yerinde buldum. Şimdi geçmişte yaptıklarımı sorguluyor, ailemle aramdaki uçurumu nasıl kapatacağımı düşünüyorum.
Bir akşamüstü, eşim Murat’ın itirafıyla hayatım altüst oldu. O günden sonra, kendimi ve hayatımı sorgularken ailemin, toplumun ve kendi iç sesimin baskısıyla boğuşmak zorunda kaldım. Bu yolculuk, bana yalnızlığın ve yeniden başlamanın ne kadar zor olduğunu gösterdi.