On iki yaşımda evlatlık annemle tanıştım. Eskiden yetimhanede yaşarken, onun yanında kendimi asla tam anlamıyla ailesinden biri gibi hissetmedim. Annem bana ölmeden önce gizemli bir hediye bıraktı ve ben öfkeyle onu parçaladım. İçinden çıkan mektup geçmişimle ilgili tüm bildiklerimi sarsarken, annemin bana ne kadar değer verdiğini ve beni nasıl koruduğunu anladım. Hayatımda ilk kez sevgiyle gözyaşı döktüm ve şimdi geçmişimi ve kendimi kabul etmenin eşiğindeyim.