Hayatımın en zor dönemlerinden birini yaşıyorum. Eşimle birlikte yeni bir düzen kurmaya çalışırken, kayınvalidemin sahip olduğu boş daireyi bize vermemekteki ısrarı ailemizde büyük çatışmalara yol açtı. Her gün, annemin ve kayınvalidemin arasında sıkışıp kalmış hissediyorum.
Yıllarca emek verip borcunu ödediğim evime döndüğümde, kardeşim ve sevgilisinin izinsizce oraya yerleştiğini gördüm. Ailemden beklemediğim bir ihaneti yaşadım ve bu olay, güvenin en çok sevdiklerimiz tarafından nasıl kolayca kırılabileceğini bana acı bir şekilde öğretti. Bu hikaye, aile içi çatışmaların ve kırık güvenin gölgesinde geçen bir mücadeleyi anlatıyor.
Bir sabah, kapımın önünde ablamın kızı Elif’le yüzleşmek zorunda kaldım. Kendi evimde, yıllardır biriktirdiğim anıların arasında, ailemin bana oynadığı oyunun acısıyla baş başa kaldım. Şimdi, aile olmak ne demek, affetmek mümkün mü diye kendime soruyorum.
Bir sabah, kayınvalidem Sevim Hanım’ın kapımızı çalmasıyla hayatımız altüst oldu. Kendi eski, rutubetli evini bize ‘saray’ diye yutturmaya çalışırken, bizim evimize yerleşmek istemesi ailemizde büyük bir çatışmaya yol açtı. Bu hikaye, aile içi sınırların, fedakarlıkların ve gerçek sevginin ne anlama geldiğini sorgulayan bir iç hesaplaşma.
Yıllar sonra Almanya’dan memleketime döndüğümde, kendi evimde yabancılarla karşılaştım. Annemle hasret giderirken, hayatımın altüst olacağını hiç tahmin etmemiştim. Şimdi geçmişimle, ailemle ve adaletle yüzleşmek zorundayım.
