Adım Elif. Yıllardır evimizin geçimini ben sağlıyorum, eşim Murat ise bu konuda hiç rahatsız olmuyor. Bazen düşünüyorum, bu hâlâ aşk mı yoksa onun için uygun bir anlaşmadan mı ibaret?
Kocamdan maaşıma zam geldiğini sakladım. Bunu yaparken içimde bir huzursuzluk vardı ama başka çarem olmadığını düşündüm. Şimdi ise yalnızım ve verdiğim kararın ağırlığıyla baş başayım.
Bir sabah iş yerinde arkadaşlarım annelerine ne kadar destek olduklarını konuşurken, annemin emekli maaşını hiç bilmediğimi fark ettim. Bu, bizim ailemizde konuşulmayan, sessiz bir meseleydi; annemle aramızdaki mesafeyi ve yıllardır süren kırgınlıkları düşündüm. O gün eve döndüğümde, annemle yüzleşmeye karar verdim ve hayatımın en zor gecesi başladı.
Benim adım Elif. Evliliğimden sonra eşimin ailesinin bitmek bilmeyen beklentileriyle boğuşmaya başladım. Kendi sınırlarımı korumaya çalışırken, hem ailemin hem de kendi hayatımın arasında sıkışıp kaldım.
Benim adım Elif. Eşim Murat ve iki çocuğumuzla İzmir’in kenar mahallelerinden birinde yaşıyoruz. Kayınvalidem Gülseren Hanım’ın üç aydır süren sessizliği, ailemizi derinden sarsarken, bir tatil kararıyla başlayan bu kriz, beni hayatımın en zor sorgulamalarına itti.
