Bir okulun temizlikçisi olarak başladığım sıradan bir akşam, hayatımın en unutulmaz anına dönüştü. Küçük Zeynep’in tekerlekli sandalyesiyle salona girdiği o an, içimde bir şeyler değişti. Onunla birlikte dans ettiğimizde, sadece ona değil, kendime de umut verdim. O gece, yıllardır taşıdığım yalnızlık ve umutsuzluk duvarlarım bir anda yıkıldı. Şimdi, hayatın küçük mucizelerine daha çok inanıyorum ve sizce de bazen en büyük değişimi en beklenmedik anlarda yaşamıyor muyuz?