Üç yaşındayken annemle babam ayrıldı. O günden sonra annemle birlikte köyümüze döndük ve hayatım bambaşka bir yöne savruldu. Yıllar geçse de, neden annemle babamın bir arada olamadığını asla tam olarak öğrenemedim.
Bir fırtına gecesi annemle banyoya sığınırken, hayatımızın en büyük sırrı ortaya çıktı. Babamın yokluğu, ailemizdeki sessizliği ve annemin gözlerindeki korkuyu anlamaya çalıştım. Yıllar sonra, geçmişin gölgesinde kendi kimliğimi ararken, bir çocuğun büyüme sancılarını ve aile sırlarının yükünü anlatıyorum.
Çocukluğumun en karanlık gecesinde, annemin gözlerine bakıp ‘Biliyorum, bana yalan söylediniz’ dediğimde, her şey değişti. Ailemdeki sırlar, yıllarca içimi kemiren güvensizlik ve sonunda affetmenin ne demek olduğunu öğrendiğim o uzun yolculuk… Bu hikaye, bir yalanın nasıl çocukluğumu çaldığını ve sevginin nasıl iyileştirici olabileceğini anlatıyor.