Düğün günümde kayınvalidem, Sevim Hanım, beyaz bir elbiseyle salona girdiğinde içimdeki öfkeyi ve utancı tarif edemem. Eşim Emre’nin sessizliği, ailemin bakışları ve misafirlerin fısıldaşmaları arasında kendimi yalnız ve çaresiz hissettim. Ama sonunda, bana ait olan günü geri almak için cesurca bir adım attım ve herkesin hafızasında iz bırakacak bir çözüm buldum.