Kızım Asuman’ı sabaha karşı kapıdan bana sarılarak ağladığı o gün bir daha eski hayatımıza dönemeyeceğimizi anladım. O geceyle birlikte sessizlik, korku ve başkalarına anlatamadığımız bir utanç arasında yeni bir yol aramaya başladık. Ben Zeynep, İstanbul’da bir anne; kızımın birdenbire büyüyen gerçekleriyle boğulurken anneliğin ne demek olduğunu yeniden keşfetmek zorunda kaldım.