Babamın öfkesiyle büyüdüm; annemle birlikte evde hep sessizliğe gömülürdük. Dışarıda herkesin sevdiği, güler yüzlü bir adam olan babam, kapı kapandığında bambaşka birine dönüşürdü. Yıllar sonra, neden böyle olduğunu öğrendiğimde, içimdeki boşluk daha da büyüdü.
Babamın soğuk ve sert bakışları altında büyüdüm. Annem bile onun yanında nefes almaktan korkardı, ama dışarıda herkesin sevgilisi gibiydi. Yıllar sonra, lise sıralarında, ailemizin karanlık sırrını öğrendiğimde hayatım bir daha asla eskisi gibi olmadı.
Babamın öfkesiyle büyüdüm; annem bile onun yanında sus pus olurdu. Dışarıda herkese gülümseyen, evde ise bana ve anneme bağıran bir adamdı. Yıllar sonra, lise yıllarımda, babamın bana neden böyle davrandığını öğrendiğimde hayatım altüst oldu.