Adım Elif Yıldız. Annemin bana yüklediği suçluluk duygusu ve hasta kardeşimle ilgili beklentiler yüzünden evden kaçtım. Şimdi, özgürlüğümle yüzleşirken, geçmişimle ve ailemin bana bıraktığı yaralarla hesaplaşıyorum.
Bir gece nöbetinde, hastane odasında yaşadığım bir trajediyle yüzleşiyorum. Yıllardır bastırdığım acılar, ailemle olan çatışmalarım ve mesleğimin ağırlığı arasında sıkışıp kalıyorum. Ellerimin hatırladığı hayatlar, vicdanımla verdiğim savaşı her gün yeniden başlatıyor.
Otuz beşinci yaş günümde, ailemin ortasında şok edici bir tartışmanın başrolü oldum. Sırf bana borcunu ödememek için anneliğini kalkan yapan yengemle yüzleşmek zorunda kaldım. O gece, aile bağlarının ve toplumsal yargıların insanı nasıl yalnızlaştırabileceğini iliklerime kadar hissettim.