Babamın öfkesiyle dolu bir akşamda, annemin titreyen elleriyle bana sarıldığı anı asla unutamıyorum. Çocukluğum boyunca, babamın sevgisinden mahrum kalmanın acısını içimde taşıdım; onun dışarıdaki insanlara gösterdiği güler yüzü, eve döndüğünde yerini soğuk bir sessizliğe ve öfkeye bırakıyordu. Gerçekleri ise ancak liseye başladığımda, annemin gözyaşlarıyla anlattığı bir gecede öğrendim.