Babamın soğuk ve sert bakışları altında büyüdüm. Annem bile onun yanında nefes almaktan korkardı, ama dışarıda herkesin sevgilisi gibiydi. Yıllar sonra, lise sıralarında, ailemizin karanlık sırrını öğrendiğimde hayatım bir daha asla eskisi gibi olmadı.
Babamın öfkesiyle büyüdüm; annem bile onun yanında sus pus olurdu. Dışarıda herkese gülümseyen, evde ise bana ve anneme bağıran bir adamdı. Yıllar sonra, lise yıllarımda, babamın bana neden böyle davrandığını öğrendiğimde hayatım altüst oldu.
Bir akşam, kapımızda beliren mahalle bekçisiyle hayatım altüst oldu. Alt komşumuzun şikayetiyle başlayan olaylar, ailemdeki çatlakları ve yıllardır bastırdığım korkuları gün yüzüne çıkardı. Bu hikaye, bir kadının suskunluğuyla, toplumun önyargılarıyla ve aile içi huzursuzlukla yüzleşmesinin hikayesidir.
Kocamla birlikte İstanbul’daki evimizi kaybettikten sonra, mecburen kayınpederimin küçük kasabasındaki evine taşındık. Başta geçici sandığım bu durum, kayınpederimin baskıcı ve zalim tavırlarıyla bir kabusa dönüştü. Hayatımın kontrolünü kaybettiğim bu dönemde, aile içi çatışmalar ve çaresizlikle baş etmeye çalışırken kendi gücümü bulmaya başladım.
Adım Elif. On iki yıl boyunca, eşim Murat’ın baskısı ve kontrolü altında yaşadım. Hayatımın her anı onun kararlarına bağlıydı; çocuklarımı korumak için susarken, kendimi kaybetmemek için içimde sessizce savaştım. Bu hikaye, ailem için kalmak ile özgürlüğüm için gitmek arasında verdiğim en zor kararın hikayesidir.
Hayatım dışarıdan kusursuz görünüyordu ama kapalı kapılar ardında eşim Murat’ın kontrolü altında nefes alamıyordum. Yıllarca yalanlar, kavgalar ve kimliğimi kaybetme korkusuyla yaşadım; sonunda sessizliğe karşı ayağa kalkacak cesareti buldum. Bu hikaye, kaybı, cesareti ve özgürlüğün en ağır yeminleri bile aşabileceğine dair umudu anlatıyor.