Üç yaşında annemle birlikte köye döndüğümde, babamın neden hayatımızdan çıktığını hiç anlayamadım. Yıllar boyunca ailemin sessizliği ve köydeki dedikodular arasında büyüdüm, kendi kimliğimi ve geçmişimi aradım. Şimdi, yetişkin bir kadın olarak, geçmişimin gölgesinde kalan sorularla yüzleşiyorum.
Üç yaşındayken annemle babam ayrıldı. O günden sonra annemle birlikte köyümüze döndük ve hayatım bambaşka bir yöne savruldu. Yıllar geçse de, neden annemle babamın bir arada olamadığını asla tam olarak öğrenemedim.
Boşandıktan sonra hayatım altüst oldu. Sevdiğim adamı kaybettim, oğlum Okan için güçlü kalmaya çalıştım. Her gün yeniden başlamak zorunda kaldım, ama içimdeki boşluk hiç dolmadı.
Bir sonbahar sabahı, anneme veda etmek zorunda kaldığım o anı asla unutamıyorum. Hayatım boyunca ailemin kararları ve toplumun baskıları arasında sıkışıp kaldım. Şimdi, geçmişimle yüzleşirken, anneliğin ve aidiyetin ne demek olduğunu sorguluyorum.
Yirmi yıllık evliliğimin ardından, eşim Murat’ın başka bir kadına gitmesiyle hayatım altüst oldu. Her zaman iyi bir eş olmaya çalıştım, fedakârlık ettim, sustum, sabrettim. Şimdi ise yalnızlığın ve hayal kırıklığının içinde, geçmişi ve kendimi sorguluyorum.
Hayatımın en zor günü, annemin cenazesinde, köpeğimiz Karabas’ın mezarın başında havlamasıyla başladı. Ailemin sırları, annemin kaybı ve Karabas’ın garip davranışları arasında sıkışıp kaldım. Bu hikaye, kayıplar, aile içi çatışmalar ve bir köpeğin sessiz çığlığıyla yüzleşmenin hikayesidir.
Üç yaşında annemle köye döndüğümüzde, babamın neden bizimle olmadığını hiç öğrenemedim. Hayatım boyunca annemle babaannemin çatışmalarının, köydeki dedikoduların ve kendi içimdeki boşluğun gölgesinde büyüdüm. Şimdi, yıllar sonra, geçmişin izlerini hâlâ taşıyorum ve kendime soruyorum: Bir çocuğun kalbi, yetişkinlerin kararlarının yükünü ne kadar taşıyabilir?
Hayatım boyunca taşıdığım utanç ve yalnızlık, köyümdeki dedikodularla büyüdü. Geç yaşta anne olmam, kocamı genç yaşta kaybetmem ve kızım Zeynep’in babasız büyümesiyle mücadele ettim. Şimdi, yıllar sonra, geçmişin gölgesinde kendime ve topluma sorular soruyorum.
Yılbaşı gecesi ailemin evinde, geçmişin gölgeleriyle ve ailemin sessiz acılarıyla yüzleşiyorum. Babamın yaşlılığı, annemin kırgınlığı ve kardeşimle aramızdaki soğukluk, sofrada bir araya geldiğimizde daha da belirginleşiyor. Herkesin sustuğu, göz göze gelmekten çekindiği o anlarda, içimdeki fırtınayla baş başa kalıyorum.
On altı yıllık evliliğimizde duygularımızı kaybettiğimizi sanıyordum. Bir evin tadilatı, aramızdaki sessizliği ve alışkanlıkları yerle bir etti. Şimdi, geçmişin gölgesinde, yeniden sevmeyi ve affetmeyi öğreniyorum.
Bir akşam oğlumun dövüldüğünü öğrenmemle hayatım altüst oldu. Ailem, mahalle baskısı ve vicdanım arasında sıkışıp kaldım. Yaptığımın doğru olduğuna inanıyor muyum, hâlâ bilmiyorum.
Oğlum Emir’in eve geç gelmesiyle başlayan huzursuzluğum, ailemizdeki çatlakları gün yüzüne çıkardı. Her gece onun için endişelenirken, kendi geçmişimle ve annelikle ilgili korkularımla yüzleştim. Bu hikaye, bir annenin çaresizliğiyle, oğluna ulaşma çabasının ve ailedeki iletişimsizliğin dramını anlatıyor.