Yirmi yıl önce, annem Zeynep’in evlilik dışı doğurduğu kızı olarak köyümden utanç ve öfkeyle ayrıldım. Şimdi, geçmişin izlerini silmek ve annemle yeniden bağ kurmak için geri döndüm; ama köyün hafızası, insanın kalbinden çok daha inatçıymış. Affedilmek umuduyla çıktığım bu yol, bana hem annemin sevgisinin gücünü hem de toplumun acımasızlığını bir kez daha gösterdi.
On iki yaşında annemle babamın boşanmasına tanık oldum. Yirmi yıl sonra babamı affetmeye karar verdim, ama bu kararım annemle aramda onarılmaz bir yara açtı. Şimdi geçmişin yüküyle, ailemin paramparça olmuş kalbinde kendime bir yer arıyorum.
Hayatımın en karanlık günlerinde, en yakın arkadaşımın ihanetiyle sarsıldım. Bir Anadolu kasabasında, ailemin ve çevremin baskısı altında, doğruyu ve yanlışı ayırt etmeye çalışırken, kasabanın cami imamından aldığım bir öğüt bana yol gösterdi. Bu hikaye, güvenin, affetmenin ve yeniden ayağa kalkmanın ne kadar zor ama bir o kadar da insana dair olduğunu anlatıyor.