İki yıl önce kızım bana sırtını döndü. Yetmiş yaşıma yaklaşırken, yalnızlığın ve pişmanlığın ağırlığıyla her gün yüzleşiyorum. Komşum Şükran Hanım’la paylaştığım kısa sohbetler dışında, sessizliğin içinde kayboluyorum.
Benim adım Gülten. Yıllarca dişimden tırnağımdan arttırıp biriktirdim, tek umudum yaşlılığımda kızımın ve ailemin yanımda olmasıydı. Ama bir gün, kızım Elif ve damadım Murat’a tüm birikimimi verdikten sonra, hayatımda hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Şimdi yalnızlığın içinde, anneliğin anlamını ve nerede hata yaptığımı sorguluyorum.
On üç yıllık evliliğimin ardından, bir gecede evsiz kaldım. Şimdi, kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalışırken, yeni sevgilime güvenip güvenemeyeceğim konusunda içimde fırtınalar kopuyor. Hayatımın en zor döneminde, ailemin ve toplumun baskısıyla yüzleşirken, kendi yolumu bulmaya çalışıyorum.
Hayalini kurduğum evde huzur bulacağımı sanmıştım, ama komşularımız yüzünden hayatımız altüst oldu. Her gün yeni bir kavga, her gece polisin sirenleriyle uyanmak… Şimdi dönüp bakınca, insanın evi gerçekten de kaderi mi oluyor diye düşünüyorum.
Annemin tüm mirası ağabeyime bırakmasıyla hayatım altüst oldu. Yıllardır verdiğim emeğin, sevgimin hiçe sayılması içimde derin bir yara açtı. Şimdi, annemin neden bana küstüğümü anlamamasına şaşırıyorum ve bu adaletsizliğin gölgesinde kendi yolumu bulmaya çalışıyorum.
Bir sabah, eşimin eski evliliğinden olan kızı Derya’nın çocuk yuvasına verileceğini öğrendim. Kendi ailemle, vicdanımla ve toplumun önyargılarıyla savaşırken, bir çocuğun hayatı için verdiğim mücadele beni bambaşka bir insan yaptı. Bu hikaye, aile olmanın, merhametin ve toplumsal baskıların gölgesinde yaşanan bir vicdan muhasebesidir.
Altmış dokuz yaşındayım. İstanbul’un kenar mahallelerinden birinde, eski bir apartman dairesinde oğlumla birlikte yaşıyorum. Hayatım boyunca oğlum için yaşadım, ama şimdi her gece korku ve suçluluk duygusuyla baş başa kalıyorum.
Ben, Elif. Evliliğimin ilk yıllarında kaynanamın yardımseverliğiyle başa çıkmaya çalışırken, hayatımın kontrolünü yavaş yavaş kaybettiğimi fark ettim. İyi niyetle yapılan her müdahale, evliliğimde ve anneliğimde kendimi yetersiz hissetmeme sebep oldu.
Hayatımın en zor kararını almak üzereyken, yıllardır kaçtığım memleketime dönmek zorunda kaldım. Babamın mirası, aile sırlarımızı ve geçmişin acılarını yeniden gün yüzüne çıkardı. Şimdi, kendi kalbimle yüzleşmekten başka çarem yok.
Benim adım Şenay. Kızım Elif’in hayalindeki düğünü gerçekleştirmek için yıllarca çalıştım, biriktirdim. Ama hayatın acımasız bir sürpriziyle tüm birikimimi başka bir yere harcamak zorunda kaldım ve şimdi kızımla aramdaki uçuruma bakıp, anneliğimi sorguluyorum.
Yedi yıl boyunca eski kayınvalidemin evinde yaşadım. Herkesin bana yardım edeceğini düşündüm, ama en çok ihtiyacım olduğunda yalnız kaldım. Şimdi, kapının önünde valizimle beklerken, hayatımın anlamını sorguluyorum.
Boşandıktan sonra oğlum Emir’le yalnız kaldım. Eski kayınvalidem Şükran Hanım, oğlumun babası bizi terk etse de bana ve Emir’e sahip çıktı. Onunla birlikte aile, adalet ve annelik üzerine yeniden düşünmek zorunda kaldım.