Ben Şükran, seksen yaşında bir kadınım. Hayatım boyunca ailem için yaşadım, ama en büyük ihaneti de en yakınımdan gördüm. Bugün size, torunumun beni evimden atmaya çalıştığı o kara günlerden ve nasıl kendi yolumu çizdiğimden bahsedeceğim.
Hayatım boyunca insanlar bana ‘şanslı ama saf’ dediler. Belki de haklıydılar, belki de değillerdi. Bu hikaye, bir yaz tatilinde başlayan ve ailemin, dostlarımın ve en çok da kendimin sınandığı bir yolculuğun hikayesi.
Annem ve babaannemle yaşadığım sessiz savaş, ailemin geçim sıkıntısı ve çocuklarımın geleceği için verdiğim mücadeleyle birleşiyor. Gururum, kırgınlığım ve çaresizliğim arasında sıkışıp kalırken, ailedeki suskunluk ve geçmişin yükü her gün biraz daha ağırlaşıyor. Kendi sorumluluğum nerede başlıyor, onlarınki nerede bitiyor, hâlâ cevabını bulamıyorum.
Eşimle aramızdaki soğukluk, yıllardır içimde biriken kırgınlıklarla birleşince, Anadolu’daki kasabamızda hayatımın en zor kararını vermek zorunda kaldım. Annemin hastalığı ve ailemin üzerimdeki baskısı, evliliğimi kurtarmak ile kendimi bulmak arasında sıkışıp kalmama neden oldu. Bu hikâyede, bir kadının kendi yolunu bulma çabasını ve toplumun yargılarına karşı verdiği mücadeleyi anlatıyorum.
Artık her şeyin başladığı o akşamı unutamıyorum. Artık bir aile olabileceğimize inanmıştım, ama Artun’un geçmişiyle yüzleşmek sandığımdan daha zordu. Onun kızıyla kuramadığı bağ, bizim hayatımızı da derinden etkiledi.
Bir yaz akşamı eve döndüğümde, eşimle aramızda patlak veren büyük bir tartışmanın ortasında buldum kendimi. Kendi ailemin ve eşimin ailesinin beklentileri arasında sıkışıp kalmıştım. Hayatımın en zor kararını vermek zorunda kaldım: Kendi mutluluğum mu, yoksa ailemin huzuru mu önemliydi?
Bir sabah, kapımın önünde ablamın kızı Elif’le yüzleşmek zorunda kaldım. Kendi evimde, yıllardır biriktirdiğim anıların arasında, ailemin bana oynadığı oyunun acısıyla baş başa kaldım. Şimdi, aile olmak ne demek, affetmek mümkün mü diye kendime soruyorum.
Bir anne olarak oğlumun ve gelinimin çocuk sahibi olma hayalleriyle boğuşurken, kendimi onların hayatının dışında ama her zaman destek olmaya hazır buluyorum. Oğlumun kendi kararlarını verememesi ve gelinimin hayatımızı yönetmesi beni hem çaresiz hem de öfkeli hissettiriyor. Bu hikaye, aile içi çatışmaların, maddi ve manevi yüklerin bir annenin omuzlarında nasıl ağırlaştığını anlatıyor.
Hayatımın en zor sabahında, en yakın arkadaşım Zeynep’in bana ihanet ettiğini öğrendim. Annemin hastalığı, babamın işsizliği ve aşkımın elimden alınmasıyla sarsıldım. Bu hikaye, bir dostluğun ve aile bağlarının sınandığı, umutla umutsuzluk arasında gidip gelen bir kadının içsel yolculuğu.
On iki yıl boyunca hasta babaanneme bakan tek torunu bendim. Her günüm onun ihtiyaçlarıyla, şikayetleriyle ve yalnızlığıyla geçti. Ama bir gün, ondan gelen bir istek, tüm hayatımı altüst etti.
Bir doğum günü hediyesi ararken ailemin sırlarını keşfettim. Annemin gözyaşları, babamın sessizliği ve evimizde yankılanan tartışmalar arasında kayboldum. Şimdi, geçmişin gölgesinde, bir çocuğun gözünden aile olmanın ne demek olduğunu sorguluyorum.
Yirmi yıl boyunca kızımla birlikte Almanya’da yaşadıktan sonra, Türkiye’ye döndüm. Ancak burada da huzuru bulamadım; aile içi çatışmalar, maddi sıkıntılar ve yalnızlık beni yeniden sardı. Şimdi tek isteğim, başımı sokacak bir evim olması ama kızım ve damadım bana destek olacak mı, bilmiyorum.